od czasu.

tak dzisiaj sobie przeglądam pamiętniki. jak to dawno. jak byłam w pierwszej klasie podstawówki. zdjęcia klasowe. jakieś rysunki. mundurek z podpisami. jeszcze jak dziewczyny u mnie były. projekt o czasie. historia na fotografii. jak ten czas szybko płynie. możemy ucharakteryzować się na starszą, lecz zanim się zorientujemy już nie będziemy chciały dodawać sobie lat. przeglądam poszczególne zdjęcia. a tam malutka ja. malutka Hania. malutcy wszyscy i wszystko. ostatnio jak nocowałam w przedszkolu to sobie uświadomiłam, ze będąc dzieckiem widzi się świat piękniejszym. teraz wszystko wydawało mi się takie małe. a wtedy codziennie odkrywałam coś innego. z "niższej" perspektywy wszystko jest większe. a więc ogrom możliwości również.
teraz chętnie poleżakowałabym, a wtedy to była najgorsza kara!
no i tak sobie myślę, zaraz po przeczytaniu moich "notatek" z dzieciństwa. kurczę. jakoś od małego mam takie pozytywne spojrzenie na świat. pisałam wierszyki o "radosnych łonkach", rysowałam ślimaczki ze zdjęciami i napisami "ślimaczek szczęśliwy ze swojej rodziny.". w znaczeniu dumny.
na każdej stronie coś miłego. można by tak czasem sobie wrócić do starych czasów. ale też żyć teraźniejszością. tak się cieszę z obecnej sytuacji.
jak to było? animator powinien ożywiać innych. ach tak :) może i cię ożywiam, nieprawdaż HANIU ? ;)
od czasu do czasu tak można.